Verhaaltje, echt gebeurd ;-)

Dagboek van een proefkopie

Rotterdam, 23 juli 2008, 22:49

Over exact 1 uur en 11 minuten word ik uitgeschakeld, hier in het genetisch laboratorium van het Erasmus MC in Rotterdam. Van moord willen de heren wetenschappers niet spreken, want wie niet is geboren, kan ook niet dood. En ik ben niet geboren, maar nagemaakt.

Ik, ik ben een proefexemplaar. Eigenlijk had niemand verwacht dat “ik” zou lukken. Wie had er ooit kunnen denken dat de eerste de beste poging tot het nabouwen van een mens meteen zou slagen? Ik niet. Of beter gezegd: mijn originele ik had dat nooit gedacht. Het klinkt wat ingewikkeld, en het is nog veel ingewikkelder, maar kort gezegd: ik ben het genetisch gemanipuleerde evenbeeld van Zacherias Zzzzra. Even lang, even dik, even slim, even aantrekkelijk en voorzien van hetzelfde geheugen als mijn origineel. Vanochtend voltooid.

Ingrediënten: een stukje weefsel dat op mijn 18^e is afgenomen, 16 jaar onafgebroken onderzoek (in het diepste geheim), een enorm ingewikkeld kweekprogramma en last but not least: een hersenscan, nog geen week geleden. Als u het nog kunt volgen: ik loop qua geheugen dus een weekje achter op mijn origineel. Om het nog duidelijker te maken: voor mijn gevoel is het nu dinsdag 15 juli 2008 en lag ik vanmorgen vroeg nog onder het scanapparaat.

Mijn origineel heeft aan dit experiment overigens flink verdiend. Ik kan hem onmogelijk veroordelen, want zijn gedachten zijn de mijne. Hoewel… als daar over nadenk, klopt dat eigenlijk niet. Ik ben mezelf niet of nooit geweest.

De kamer waarin ik zit, is afgesloten. Contact met mensen (ben ik zelf een mens?) heb ik nog niet gehad sinds ik vanmorgen ben “ingeschakeld”. Vraag me niet hoe dat precies in zijn werk ging. Ik werd eenvoudigweg wakker in het bed dat hier naast me staat. Op het schrijftafeltje waaraan ik nu zit, lag een laptop met daarop een handgeschreven briefje. Een briefje zonder aanhef (ja, ik zou ook niet zo snel een passende kunnen bedenken). De tekst van het briefje was precies zoals we (of beter gezegd: ze) hadden afgesproken:

“Als je dit leest, weet je ook wat je te doen staat. De zaal blijft afgesloten en we zullen niet binnenkomen. Begin a.u.b. zo snel mogelijk aan de schrijfopdracht, want om 0.00uur zijn we genoodzaakt je –per afstandsbediening- uit te schakelen. Zoals afgesproken. En nogmaals: we zitten niet te wachten op een wetenschappelijk betoog, maar om jouw ervaring als kopie”.

Wees gerust heren wetenschappers. Ik houd het inderdaad persoonlijk: ik voel me zwaar køt en jullie zijn een stelletje gewetenloze moordenaars. En Zacherias Zzzzra: mijn verachtelijk evenbeeld: kun je je ooit nog voor de spiegel vertonen zonder je diep te schamen?